wieś

Historia wsi

 

W obecnej chwili Radziechów tworzą trzy historyczne miejscowości:

Märzdorf (Radziechów), Bächelsdorf (Grzędna) oraz Moschendorf (Muszczyna).

 

Po raz pierwszy wieś pojawia się w źródłach pisanych w 1305 roku pod nazwą Martini villa, co dosłownie oznacza Wieś Marcina.

Później wieś funkcjonowała jako Martinsdorf, co z biegiem lat doprowadziło do utworzenia nazwy funkcjonującej aż do końca II-giej wojny światowej tj. Märzdorf.

Obecna nazwa wsi nadana po II-giej wojnie światowej, nie posiada podstaw historycznych związanych z Radziechowem bezpośrednio. Zapożyczono ją od niedalekiej miejscowości Radchen (w średniowiecznych źródłach zwana Radechow), dziś część Okmian zwanej Radziechowice (bądź Raczynek). Więc właściwą nazwą dla Radziechowa powinna być nazwa Marcinowice lub Marcinów.

       Krótkie kalendarium na podstawie skąpych źródeł pisanych:

1385 – księżna Agnieszka przekazuje prawa do Radziechowa Mikołajowi von Rechinberg.

1388 – wieś staje się przedmiotem darowizny Jana Stewicza dla  żony Anny.

1400 – Jan Stewicz uzyskuje od króla czeskiego pozwolenie na budowę kościoła. Z tej przyczyny wieś musiała płacić swoisty rodzaj podatku dla kościoła w Modlikowicach, do którego wcześniej uczęszczali wierni z Radziechowa. Właściciele naszej wsi płacili ten podatek aż do 1912 roku.

1618-1648 -  w latach wojny trzydziestoletniej właścicielem dóbr był Conrad von Nimptsch, następnie zarządcą wsi był Zygmunt z Soboty,  potem jego syn Hans. W tym czasie wieś została doszczętnie zniszczona, a ludność wymordowana.

1699 – jako dziedzica wymienia się Mikołaja von Diebitsch.

1799 – poświęcenie ewangelickiej świątyni, którą ufundowała następna właścicielka Radziechowa Eleonora von Schickfus 

1813 – do wsi wtargnęły wojska francuskie, żołnierze zarekwirowali żywność, osuszyli stawy radziechowskie zabierając 300 ton karpia. 

1861-1891- w tych latach właścielem był Richard Brüstlein, który przebudował pałac i stworzył przypałacowy park.

1891 – dobra nabył architekt z Berlina Adalbert Winkler.

1892 – dobra kupuje Juliusz Schwabach i w 1894 r. daruje je swojemu starszemu synowi Ernstowi

1908- majątek radziechowski wraz z folwarkiem dziedziczy syn Ernsta - Erik Ernst Schwabach. Erik Ernst Szwabach był pisarzem, tłumaczem, wydawcą tzw. „ Białych Zeszytów” – czasopisma, w którym publikował m.in. Franz Kafka. 

1913 – wybudowano halę sportową, jej fundatorem był Erik Ernst Schwabach. Podczas I-wszej wojny światowej funkcjonował w niej lazaret. Obecnie budynek jest własnością prywatną i znajduje się w ruinie.

1945 –1950 do wsi przybywają przesiedleńcy z różnych województw: tarnopolskie ( Huta Nowa, Kowalówka, Izabela), stanisławowskie ( Tenetniki, Martynów Nowy, Bolechów), wileńskie (Pietryszki, Gudańce) lwowskie (Prusy, Czarnuszowice, Żurawniki)  

Ostatnie aktualności

03-04-2013

Wsparcie

Zwracamy się z prośbą do wszystkich naszych przyjaciół i sympatyków o finansowe wspieranie naszej działalności, która służyć będzie wyłącznie do realizacji celów statutowych.

Przydatne linki

Szybki kontakt

+48 693 219 523

Liczba odwiedzin: 109439

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Strona internetowa utworzona w ramach projektu pt.: „Legnicko-Głogowskie Centrum Przedsiębiorczości Społecznej”.

człowiek - najlepsza inwestycja